Vormen van co-branding

Er bestaat geen eenduidige definitie voor de term ‘co-branding’. Allianties komen voor in alle soorten en maten en op allerlei verschillende wijze. Vrijwel altijd betreft co-branding merken die niet direct met elkaar concurreren.

Sommige marketeers maken tegenwoordig een duidelijk onderscheid tussen een 'strategische alliantie' (bijvoorbeeld Senseo & BeerTender) en een co-brand (bijvoorbeeld Heinz & Lays chips). Laatst genoemde voorbeeld is veel minder omvattend en valt volgens hen dus onder co-branding.

Andere marketeers vinden beide vormen onder co-branding vallen. Ook de klassieke vorm van ingredient branding (bijvoorbeeld het gebruik van Gore Tex in een Tenson jas of het gebruik van Nutrasweet in softdrinks) wordt door sommigen tot co-branding gerekend.

Philips neemt een pioniersrol in als het gaat om co-branding; met wisselend succes heeft het bedrijf tot op heden met behulp van co-branding nieuwe producten in de markt gezet. Het succes van de Senseo is bekend, maar Philips ging eerder de mist in met onder andere een walkman in samenwerking met Nike en een scheerapparaat in samenwerking met Nivea. Ook lanceerde het bedrijf uit Eindhoven een strijkbout, ontwikkeld in samenwerking met Robijn. Recent (2005) lanceerde Philips een concurrent voor de BeerTender, de thuistap van Heineken en Krups.

Voordelen

Bij succesvolle co-branding treedt er synergie tussen beide merken op, waardoor een hogere omzet (hogere prijs en/of hogere volumes) gegenereerd wordt dan wanneer een product of dienst slechts onder één merk vermarkt zou worden.

Het voordeel van co-branding komt vooral tot uiting als de eigenaar van het ene merk de geloofwaardigheid van een ander merk kan lenen voor zijn product of dienst. Bij succesvolle co-branding wordt in de beleving van de consument een nieuw en geloofwaardig (deel)merk neergezet.

Bron: Wikipedia